de kapoentjes
  


andere foto's en verslagjes


Ons huisje


wie wat waar?


over spelletjes






















af

Mexico & Guatemala 2005

Hier hadden we lang naar uitgekeken.
Deze reis was al gepland vanaf eind 2004; nog voor er ook maar sprake was van een gebroken scheenbeen of een onafzienbare reeks orkanen over de te bereizen regio's.
Wij hadden hiermee een lange tijd tussen de huwelijksdag zelf en deze "huwelijksreis. Dit was dus als het ware de afsluiting van onze bruin-broods-weken/maanden.

NOTA: wij kunnen trouwens iedereen aanraden om toch enige tijd te nemen tussen deze twee gebeurtenissen. Het is dubbel genieten doordat het gespreid is en omdat je beide activiteiten (huwelijk en de bijhorende reis) intenser kan verwerker.

Wij deden de "route van de maya's". Een intense rondreis door Mexico, Guatemala en één site in Honduras.

Dit alles via de Nederlandse reisorganisatie Djoser. Met een duidelijke nadruk op intensief culturele activiteiten maar zeker ook uitgebreide aandacht voor voldoende luxe kunnen wij stellen dat dit exact was wat wij zochten.
Neem daar nog bij dat het weer ons absoluut niet in de steek heeft gelaten, en dat het met de groep van 19 mensen plus reisleider prachtig klikte; en dan heb je alle ingrediënten voor een een verslagje met superlatieven.

Dat is zo uitgebreid dat we dit verslag hebben opgesplitst in 2 delen:

  • deel 1 (deze pagina) : dag 1 tot 12 (Sint-Katelijne-Waver tot en met de Pacaya-vulkaan)
  • deel 2 : dag 13 tot 24 (na Antigua tot we terug thuis zijn)

Dag 1

Leuk om weten dat de contouren die u op mijn kaartje ziet van België en Nederland in dezelfde schaal zijn als dat van Mexico.
Hou dat in gedachte als u dag per dag het traject ziet aangroeien. Dan kan u ongeveer inschatten hoeveel wij rondgetrokken hebben.

We vertrokken vanop Schiphol, dus dat was eerst een ritje naar midden Nederland. Daar stond de comfortabele Bouing 747 die ons op 11,5 uur vliegen naar Mexico-City bracht.

U ziet op het dagkaartje trouwens slechts een deel van de landkaart van Mexico en de volledige contour van Guatemala. Mexico is zelf nog veel groter:

De reis begon met een bezoek aan de hoofdstad: Mexico-city.

Het centrale plein (de zocalo), de kathedraal (zie foto), het nationaal paleis met tientalle immense muurschilderingen, en de kleine opgraving van de "templo Mayor" (het religieuze centrum van de oude hoofdstad van het aztekenrijk)

De namiddag was volledig gevuld met het bezoek aan het antropologisch museum. De monoliet aan de ingang verraad al dat deze verzameling een goede inleiding was op de geweldige plaatsen die we nog allemaal voorgeschoteld zouden krijgen.

De randactiviteiten met traditionele dansen (en rituelen) gaven welgekomen afwisseling.


dag 3

De eerste dagtrip was erg kort (zie het rode lijntje op de kaart).
Het begon met een bezoek aan de kathedraal van Guadeloupe. Deze is gebouwd nadat een indiaan zijn mantel bij wonder beschilderd was geraakt met een beeltenis van moeder Maria.

Maar het hoofddoel van de trip was Teotihuacan.

Staande op de tempel van de maan, met zicht op die van de zon. Dat zijn trouwens bedachte namen want eigenlijk weet men nog niet echt wat het doel was van deze uiterst precies gebouwde constructies.
Dit tempelcomplex heeft sowieso nog maar weinig van zijn geheimen prijsgegeven. Zo worden er nog wekelijks nieuwe ontdekkingen gedaan. De tweede foto is bijvoorbeeld een recente opgraving die verborgen zat onder een andere tempel van het nabijgelegen complex van de Citadel. Die mysteries geven nog een extra cachet aan deze overweldigende site.
Ik ga bij de verdere archeologische sites ook niet te diep ingaan op wat we allemaal zij te weten gekomen. Er staat al zoveel beschreven op internet, dus dat schrijfwerk bespaar ik mezlf (en u), maar ik zal de "diep-geïnteresseerden" wel op weg zetten: Teotihuacan.

Spijtig dat we er fundamenteel te weinig tijd hadden. Het eten was de volgende geplande activiteit...

Daarna hebben we nog artisanaal bedrijf bezocht dat edelstenen bewerkte tot kunstwerken; en ze hadden eveneens een plantage van cactussen. Wat ze vroeger allemaal niet vervaagdigde met die plant is wel indrukwekkend.


dag4

De eerste lange rit (naar Oaxaca) werd onderbroken voor plaspauze met zicht op de hoogste bergtop van Mexico en een bosje grote cactussen

Dat exemplaar waar Marieke bij staat doet wel een mooie imitatie van haar kapsel, vinden jullie niet?


dag 5

Vanuit Oaxaca was er de excursie naar Monte Alban. Een archeologisch gebied van de Zapoteken van 40km² waarvan slechts 0,06km² terug is blootgelegd.

een mens is toch zo klein in vergelijking met sommige bouwwerken!

En daarna de stad in.

De Santa Domingo is een pracht van een kerk.
Qua stad was Oaxaca trouwens onze favoriet van deze reis. Er zijn niet zoveel plaatsen op de wereld waar ik meteen zou willen gaan wonen, maar bij deze stad had ik toch zonder twijfel dat gevoel.

Marieke had er trouwens een paradijs ontdekt...
... een winkeltje dat 2 van haar passies combineert: juwelen en mineralen!

Kan u zich inbeelden hoe lang de hartverscheurende keuze was? Want ja, allemaal konden we ze toch niet meenemen?


dag 6

Van Oaxaca naar Chiapa de Corzo. Weer een lange rit met enkele stops.

Ten eerste (waarschijnlijk) de oudste boom ter wereld

De ene bron zegt 2000jaren oud, en andere bronnen spreken zelfs van 6000jaren oud. Feit is dat hij spijtig genoeg stervende is. Maar dat maakt hem niet minder impressiesonant.
Let bijvoorbeeld op het tweepersoonsbankje op de achtergrond van volgende foto (links achteraan in de schaduw).

En dan nog een stop in Mitla


dag 7

De dag begint goed met een boottocht op de cañon del Sumider

Enorm mooi qua flora en fauna. Legio vogels, een krokodil en apen waren er overvloedig te zien...

Dit beeld is trouwens onderdeel van de wapenschild van Chiapas, de armste regio van Mexico, waar we ons sinds vandaag in bevinden.

Dit was de eerste stop waar we de restanten van stormen en orkanen konden aanschouwen. In "dode-zones" van het water komt al de wrakhout samendrijven, en de plaatselijke bevolking was druk bezig om dat op te ruimen.

Het keerpunt van de tocht was grandioos.
Aan een immense waterval - welke slechts enkele weken per jaar echt spuit - geeft een afzettingslaag met mossen een imposant uitzicht. Het beeld dat u ziet van de "kerstboom-waterval" is meer dan 100m hoog, waarvan het minuscule bootje onderaan in beeld van mag getuigen.

De canõn is trouwens gemiddeld meer dan 400m diep, en op sommige plaatsen steken de rotsen nog eens meer dan 1000m boven het wateroppervlak uit.

Na uitgewaaid te zijn zetten we koers naar San Cristóbal

met een bezoek aan een bergdorp te paard.

Een beetje een miezerige dag, en dan vergeten wij toch om in dat kerkje binnen te gaan!

En dat bleek achteraf gezien wel meer dan de moeite te zijn. Dit kerkje heet wel katholiek te zijn, maar de indianen hebben zo hun eigen ideeën over liturgische rituelen. Alles vol stro en wierrook; en de vrouwen drinken er cola om zoveel mogelijk boeren te laten om de boze geesten buiten te houden.


dag 9

En dan op weg naar Guatemala.

Dit is een beeld van de belangrijkste grensovergang.
Daar was geen doorkomen aan. het plaatselijke marktje is niet voorzien om verkeer door te laten. Dus dat ging minder dan stapvoets vooruit.

Maar dat was niet de enige hindernis. Zoals u misschien wel weet was Guatemala tijdens het voorbije (extreme) seizoen van de tropische stormen erg zwaar getroffen door modderstromen. Wij hebben daar zelf vele gevolgen van gezien nabij onze volgende stopplaats Panajachel aan het meer van Atitlan.
Daar was dus een brug ingestort, en de noodbrug was nogal smal...

maar het uitzicht vanaf het hotel was wel prachtig


dag 10

bezoek aan de markt van Chichcastenango.

een gezellige drukte, en zowat alles wordt er verkocht. Natuurlijk zijn ze ook erg op de toeristen gericht, dus onze souveniers de cadeautjes legen hier klaar ter aanvulling van de buit uit Oaxaca.

Terug in het stadje is Marieke blijkbaar nog niet klaar met choppen, want ze is bezig aan een uitgebreide collectie sjaaltjes aan te leggen.


dag 11

voor we naar de volgende plaats vertrekken doen we nog een grote boottocht. Alle vier de windstreken rondom het meer komen aan bod.

enkele dorpjes met prachtig uitzicht.

Met een bezoek aan een plaatselijk "heilig" houten beeld, welke verzot is op grote feesten met veel alcohol (foto's nemen niet toegelaten).

En dan verder naar de oude hoofdstad van Guatemala: Antigua.

Dit is een pittoresk en heel vreemd aandoend stadje.
Mooi door de kleurrijke huisjes en raar omdat de stad vol staat met dit soort gebouwen:

Antigua ligt op een serieuze aardbevinggevoelige breuklijn. Bij enkele rampen is grote delen van de oude stad in het puin gelegd. Maar ze hebben gekozen om dat totaal niet te herstellen, maar ze laten het gewoon "ter herinnering". Men heeft gewoon 50 kilometer verderop een volledig nieuwe hoofdstad gesticht:Guatemala-city.


dag 12

uitstap naar de (constant actieve) Pacaya vulkaan.

Dat begon met een boswandeling vanop 1920meter, waar de bus ons had afgezet.

en dan krijg je na ongeveer 2km wandellen dit in zicht:

De top ligt op 2635meter hoogte. dus in totaal is dat 715meter stijgen op een traject van 2,8km lengte. Dat is een gemiddeld stijgingspercentage van bijna 26%.
Maar dat laatste stuk (ik schat nog 400 meter in lengte) was enorm stijl. Regelmatig steiler dan 45°; dat is 70% stijgingspercentage! Bovendien was dat op losse gestolde lava (kent u argex-korrels?) waardoor dat regelmatig een Echternachprocessie was (twee stappen vooruit en één stap terug naar beneden schuiven).

met een prachtig uitzicht op het doel van de trip... de vulkaanmond!

vervolgens tot aan de krater zelf...

en dan kijk je naar binnen en zie je de gloed van de magma!!

Het is trouwens vrij uitzonderlijk dat je tot aan de kratermond kan. Op andere dagen vloeit (ejaculeert) de magma zelfs over de rand, maar dan ga je om evidente redenen niet tot aan de kratermond. Dan heb je een ander fenomenaal beeld.
in volgend beeld staat Jan bij dat resultaat van enkele weken oud; wanneer het dan opgestold is.

We mogen gerust stellen dat we dit - letterlijk en figuurlijk - tot één van de hoogtepunten van de reis rekenen.
We konden het trouwens nadien ook voelen aan de bagage. Marieke heeft tientalle verse mineralen zitten rapen, die uiteraard in onze bagage terecht kwamen. Op de luchthaven werd duidelijk dat deze fractie 10% van het totale gewicht van onze reiskoffers inhield! (elke reis hebben wij dat voor, dat ze stenen wil meenemen...)


wordt vervolgd in deel 2

site created bij