de kapoentjes
  


andere foto's en verslagjes


Ons huisje


wie wat waar?


over spelletjes























af

weekendje Center Parcs 2004

We spreken week 11. Een zware week was het geweest, en het was al aan de late kant.
Den Houwer had al gebeld dat ze al uren in de file hadden vastgezeten. 3uur in de namiddag was al 17u30 geworden, en ook voor ons was de rit lang.
Krisje en Tinneke kwamen mij thuis oppikken om dan naar Marieke haar werk te rijden. De rit was ook lang, en de hevige stortbuien en de afzwakkende avondspits maakten de rit niet plezieriger.

En dan arriveren we ter plekke. Anneke en Houwie leiden ons naar de bungalow, en daar begint het: een onvergetelijk weekend!

We waren nog niet laatst, want even na ons arriveerde het koppel dat de groep compleet maakten; Tanja & DLF.

Den houwer - de enige die geen zware werkweek achter de rug had - vergaste ons op de eerste weldaad: een overheerlijke spaghetti. Ieder was te hongerig om dit geweldig festijn op de gevoelige plaat wast te leggen, dus je zal ons op ons woord moeten geloven.
En dan het dessert. Ons Tinneke was toch wel niet jarig zeker; en die heeft een mama die geweldig goed kan bakken! Twee prachtige taarten werden ons voorgehouden; en man oh man, wie kan daar afblijven? Niemand, dus onze schransavond eindigde in een volle-buiken-festijn en een gezellige babbel met de nodige drankjes.

De volgende dag een stevig ontbijt met spek en eieren.
En dan voor het zwemmen een rondleiding door 'de veteraan Center Parcs': ons Anneke. Wat er allemaal gratis was omdat ze zo'n mooie voorwaarden had is niet te tellen, maar wij hadden niet te klagen.

Center parcs zonder subtropisch zwemparadijs is natuurlijk onmogelijk, dus daar hebben we het stevig onveilig gemaakt. Alles eens testen en snelheidsrecords vestigen in de wildwaterbaan; het mocht natuurlijk niet ontbreken.


(u ziet de Houwer en Tinneke in volle actie )

Graag willen den Houwer en ondergetekende onze geweldige adoratie uitdrukken voor de ijsbeer uit het gezelschap: onzen DLF !!
Zonder zijn wilskracht, voorbeeldfunctie en overtuigingskracht zouden we nooit onze kleine teen in het ijsschotsen-bad hebben durven steken terwijl hij al minuten lang het goede voorbeeld gaf. Respect man!

Het lot draaide verder onze plannen iets om, maar niemand was rouwig dat we eerst gingen eten voordat de volgende activiteit van start zou gaan.
Deze keer was Tanja met haar ventje het koksduo van dienst.

De directie zou een prijs moeten krijgen voor ecologische inventiviteit; een open haard is een geweldig onderhoudend gegeven. U zou het moeten zien, maar met al die mensen die 's avonds hun haardje willen aansteken is er langs de volledige oever langs de huisjes geen enkel takje of dennentotsje meer te bespeuren!
Maar het Godsbewijs werd geleverd. Niet alleen hadden we de ongelofelijk toevalligheid dat tijdens het weekend geen spatje regen te bespeuren viel, maar diezelfde weergod zorgde voor een strak windje, en wat was er losgeslagen van de steiger aan de andere kant van de vijver?
Juist ja, een waterfiets! Wij als echte schippers aan boord, maar het van wal steken had nooit gelukt als onze kapitein-Kris zich niet had opgeofferd om op zijn blote voeten in het ijskoude water ons af te duwen. En wij op weg naar het eiland; en dat was een heus brandhout-paradijs!
Op het eiland kregen de mannen ineens te maken met de ware aard van ons Anneke. Een heuse slavendrijver gaf de instructies en met vaste klem en onder het slagen van de zweep werd het tempo hoog gehouden; en enkel nadat de boot was volgeladen mochten we terugkeren naar onze cottage, waar al onze vrienden ons al met open armen en onder luid gejoel stonden op te wachten.

En dan schransen!

Basmati-rijst met Kippenreepjes in een badje van romige curry.Niemand snapt waarom den DLF nog geen super-poepje heeft, want met de zaken dat die twee maken kan het toch niet dat er nog geen stevige ronding aan zijn achterste hangt !??! Dat was ôte-cuisine van de bovenste plank.
Alhoewel we eigenlijk wel weten waarom er nog geen kwabbetjes hangen. Als we u verklappen dat DLF wel makkelijk 40 minuten is bezig geweest om het laatste sprietje pees en vet van de kip weg te snijden, dan kan je je er iets bij voorstellen dat die jongen nog niet dikker is.

En dan een volgende activiteit. Bowling! Het was spannend. De flits die ons uit concentratie haalde maakte dat de 300 punten net bij de meeste niet behaald werden. Actie was er genoeg, en den ambiance was ook verzekerd.

En het feest ging door - nadat ons Anneke een horloge had gekregen omdat ze erin geslaagd, was om een hele Leffe alleen uit te drinken - met een bezoek aan een nogal louche bar/disco.
Het volk dat daar aan het optreden was, kon zeker bij zware gevallen geklasseerd worden

Als afsluiting van de avond werd er nog een leuk spelletje gespeeld bij het knisperend haardvuur. Enkele mensen zijn iets te veel in de poep geschoten geweest om een goede score te halen, maar de concentratie aan de tafel was continue erg hoog.

Daarna kregen we nog bezoek van Hugo. Anneke bleek heel dapper, want we hebben ze veel moeten terughalen uit het diepste van de kelder.

De volgende dag kwam al wat trager op gang,

maar die dag hebben we ons toch weer flink geamuseerd

Uiteraard weer het zwemparadijs onveilig gemaakt; met de een experimenteel onderzoek naar de perfect splash door de actievelingen, en een weddenschap 'om het langst in een bubbelbak zitten' door de mensen die nog moesten acclimatiseren van de avond ervoor. En we hebben ook nog maar eens aangetoond hoe tegendraads we wel zijn, door de wildwaterstroom in de omgekeerde richting door te spartellen.

En de leidster nam ons ook mee naar het pirateneiland.

U ziet heel duidelijk wie daar heel de tijd het roer in handen had. En ja, onze kapitein heeft dat heel goed gedaan!

HIP HIP HOERA!


site created bij